Nam ik de vleugelen des dageraads, woonde ik aan het uiterste der zee,

Ook daar zou Uw hand mij leiden, en Uw rechterhand zou mij vasthouden.

Indien ik zeg: De duisternis zal mij zeker bedekken, dan is de nacht licht rondom mij.

Ook verbergt de duisternis voor U niets, maar de nacht licht als de dag; de duisternis is als het licht.

Want Gij bezit mijn nieren; Gij hebt mij bedekt in de schoot van mijn moeder.

Mijn gebeente was voor U niet verholen, toen ik in het verborgene gemaakt werd, en kunstig gewrocht in de diepten der aarde.

Uw ogen hebben mijn ongevormde substantie gezien; en in Uw boek waren zij allen geschreven, de dagen dat zij geformeerd zouden worden, toen nog geen van deze er was.

Hoe kostbaar zijn mij ook Uw gedachten, o God! Hoe groot is het getal daarvan!

Zou ik ze tellen, zij zijn meerder dan het zand; word ik wakker, dan ben ik nog bij U.

O God, dat Gij de goddeloze ombracht! Wijkt dan van mij, gij bloeddorstige lieden.