Mijn gebeente was voor U niet verholen, toen ik in het verborgene gemaakt werd, en kunstig gewrocht in de diepten der aarde.

Uw ogen hebben mijn ongevormde substantie gezien; en in Uw boek waren zij allen geschreven, de dagen dat zij geformeerd zouden worden, toen nog geen van deze er was.

Hoe kostbaar zijn mij ook Uw gedachten, o God! Hoe groot is het getal daarvan!

Zou ik ze tellen, zij zijn meerder dan het zand; word ik wakker, dan ben ik nog bij U.

O God, dat Gij de goddeloze ombracht! Wijkt dan van mij, gij bloeddorstige lieden.

Zou ik niet haten, o HEER, wie U haten? En zou ik niet verdriet hebben over hen die tegen U opstaan?

Ik haat hen met volmaakte haat; zij zijn mij tot vijanden geworden.

Doorgrond mij, o God, en ken mijn hart; beproef mij en ken mijn gedachten.

En zie of bij mij een schadelijke weg is, en leid mij op de eeuwige weg.