Toen beefde en daverde de aarde; de fundamenten van de bergen schudden en beefden, omdat Hij in toorn ontstoken was.

Er steeg rook op uit Zijn neusgaten en verterend vuur uit Zijn mond; gloeiende kolen werden daardoor ontstoken.

Hij neigde de hemelen en daalde neer; en duisternis was onder Zijn voeten.

Hij reed op een cherub en vloog; ja, Hij vloog op de vleugelen van de wind.

Hij maakte de duisternis tot Zijn schuilplaats; rondom Hem was Zijn tent van donkere wateren en dikke wolken.

De HEER donderde in de hemelen, en de Allerhoogste verhief Zijn stem; hagelstenen en vurige kolen.

Ja, Hij schoot Zijn pijlen af en verstrooide hen; Hij slingerde Zijn bliksemen en versloeg hen.

Toen werden de bedding van de wateren zichtbaar en de fundamenten van de wereld blootgelegd, door Uw bestraffing, o HEER, door het blazen van de adem Uwer neusgaten.

Hij stak Zijn hand uit van omhoog en greep mij; Hij trok mij op uit grote wateren.

Hij verloste mij van mijn machtige vijand, en van hen die mij haatten: want zij waren sterker dan ik.