Hij neigde de hemelen en daalde neer; en duisternis was onder Zijn voeten.

Hij reed op een cherub en vloog; ja, Hij vloog op de vleugelen van de wind.

Hij maakte de duisternis tot Zijn schuilplaats; rondom Hem was Zijn tent van donkere wateren en dikke wolken.

Vanwege de glans die voor Hem uitging, dreven Zijn wolken voorbij; hagelstenen en vurige kolen.

De HEER donderde in de hemelen, en de Allerhoogste verhief Zijn stem; hagelstenen en vurige kolen.

Toen werden de bedding van de wateren zichtbaar en de fundamenten van de wereld blootgelegd, door Uw bestraffing, o HEER, door het blazen van de adem Uwer neusgaten.

Hij stak Zijn hand uit van omhoog en greep mij; Hij trok mij op uit grote wateren.

Hij verloste mij van mijn machtige vijand, en van hen die mij haatten: want zij waren sterker dan ik.

Zij kwamen mij tegemoet op de dag van mijn onheil; maar de HEER was mijn ondersteuning.

Hij bracht mij uit in de ruimte; Hij redde mij, omdat Hij een welgevallen in mij had.