Toen gingen zij door de woestijn en omtrokken het land van Edom en het land van Moab, en kwamen aan de oostzijde van het land Moab, en zij legerden zich aan de overzijde van de Arnon, maar kwamen niet binnen de grens van Moab; want de Arnon was de grens van Moab.

En Israël zond boden tot Sihon, de koning der Amorieten, de koning van Hesbon; en Israël zei tot hem: Laat ons toch door uw land trekken naar mijn plaats.

Maar Sihon vertrouwde Israël niet om door zijn gebied te trekken; en Sihon verzamelde al zijn volk en legerde zich bij Jahas en streed tegen Israël.

En de HEER, de God van Israël, leverde Sihon en al zijn volk over in de hand van Israël, en zij sloegen hen; zodat Israël heel het land der Amorieten, de inwoners van dat land, in bezit nam.

En zij namen alle gebieden der Amorieten in bezit, van de Arnon tot aan de Jabbok, en van de woestijn tot aan de Jordaan.

Zult gij niet in bezit nemen wat Kemos, uw god, u te bezitten geeft? Zo zullen ook wij al degenen in bezit nemen die de HEER, onze God, voor ons verdrijft.

En zijt gij nu zoveel beter dan Balak, de zoon van Zippor, de koning van Moab? Heeft hij ooit getwist met Israël, of heeft hij ooit tegen hen gestreden,

Terwijl Israël in Hesbon en haar dorpen woonde, en in Aroër en haar dorpen, en in alle steden langs de grenzen van de Arnon, drie honderd jaar? Waarom hebt gij ze dan in die tijd niet teruggenomen?

Ik heb dus niet gezondigd tegen u, maar gij doet mij onrecht door mij de oorlog aan te doen; de HEER, de Rechter, zij rechter op deze dag tussen de kinderen Israëls en de kinderen van Ammon.

Maar de koning der kinderen van Ammon luisterde niet naar de woorden van Jefta die hij hem gezonden had.