En Israël zond boden tot Sihon, de koning der Amorieten, de koning van Hesbon; en Israël zei tot hem: Laat ons toch door uw land trekken naar mijn plaats.

Maar Sihon vertrouwde Israël niet om door zijn gebied te trekken; en Sihon verzamelde al zijn volk en legerde zich bij Jahas en streed tegen Israël.

En de HEER, de God van Israël, leverde Sihon en al zijn volk over in de hand van Israël, en zij sloegen hen; zodat Israël heel het land der Amorieten, de inwoners van dat land, in bezit nam.

En zij namen alle gebieden der Amorieten in bezit, van de Arnon tot aan de Jabbok, en van de woestijn tot aan de Jordaan.

Zo heeft de HEER, de God van Israël, de Amorieten verdreven voor Zijn volk Israël; en zoudt gij dat in bezit nemen?

En zijt gij nu zoveel beter dan Balak, de zoon van Zippor, de koning van Moab? Heeft hij ooit getwist met Israël, of heeft hij ooit tegen hen gestreden,

Terwijl Israël in Hesbon en haar dorpen woonde, en in Aroër en haar dorpen, en in alle steden langs de grenzen van de Arnon, drie honderd jaar? Waarom hebt gij ze dan in die tijd niet teruggenomen?

Ik heb dus niet gezondigd tegen u, maar gij doet mij onrecht door mij de oorlog aan te doen; de HEER, de Rechter, zij rechter op deze dag tussen de kinderen Israëls en de kinderen van Ammon.

Maar de koning der kinderen van Ammon luisterde niet naar de woorden van Jefta die hij hem gezonden had.

Toen kwam de Geest des HEREN over Jefta, en hij trok door Gilead en Manasse, en trok door Mizpa van Gilead, en van Mizpa van Gilead trok hij verder naar de kinderen van Ammon.