Want u hebt niet ontvangen een geest van slavernij om opnieuw te vrezen, maar u hebt ontvangen de Geest van aanneming tot kinderen, door Welke wij roepen: Abba, Vader!

De Geest Zelf getuigt met onze geest dat wij kinderen van God zijn.

En als wij kinderen zijn, dan ook erfgenamen: erfgenamen van God en mede-erfgenamen van Christus; als wij tenminste met Hem lijden, opdat wij ook met Hem verheerlijkt worden.

Want ik ben er zeker van dat het lijden van deze tegenwoordige tijd niet opweegt tegen de heerlijkheid die aan ons geopenbaard zal worden.

Want het reikhalzend verlangen van de schepping wacht op de openbaring van de zonen van God.

Omdat ook de schepping zelf bevrijd zal worden van de slavernij van de vergankelijkheid tot de vrijheid van de heerlijkheid van de kinderen van God.

Want wij weten dat de hele schepping tezamen zucht en tezamen in barensnood verkeert tot nu toe.

En niet alleen dat, maar ook wijzelf, die de eerstelingen van de Geest hebben, ook wij zuchten in onszelf, terwijl wij de aanneming tot kinderen verwachten, namelijk de verlossing van ons lichaam.

Want wij zijn door de hoop zalig geworden; maar een hoop die gezien wordt, is geen hoop; want wat iemand ziet, waarom zou hij dat nog hopen?

Maar als wij hopen wat wij niet zien, dan verwachten wij het met geduld.