En ik dacht u dit te laten weten en te zeggen: Koop het in tegenwoordigheid van de inwoners en van de oudsten van mijn volk. Indien gij het wilt lossen, los het dan; maar indien gij het niet wilt lossen, zeg het mij, opdat ik het wete; want er is niemand behalve gij om het te lossen, en ik kom na u. En hij zei: Ik zal het lossen.

Toen zei Boaz: Op de dag dat gij het land koopt uit de hand van Naomi, moet gij het ook kopen van Ruth de Moabitische, de vrouw van de gestorvene, om de naam van de dode op zijn erfdeel te doen herrijzen.

En de losser zei: Ik kan het voor mijzelf niet lossen, opdat ik mijn eigen erfdeel niet benadeel; neem mijn lossingsrecht voor uzelf, want ik kan het niet lossen.

Nu was dit in vroeger tijden in Israël de gewoonte betreffende het lossen en het ruilen, om alle zaken te bevestigen: een man trok zijn sandaal uit en gaf die aan zijn naaste; en dit was een getuigenis in Israël.

Daarom zei de losser tot Boaz: Koop het voor uzelf. En hij trok zijn sandaal uit.

Bovendien heb ik Ruth de Moabitische, de vrouw van Mahlon, gekocht tot mijn vrouw, om de naam van de gestorvene op zijn erfdeel te doen herrijzen, opdat de naam van de gestorvene niet wordt uitgeroeid onder zijn broederen en uit de poort van zijn woonplaats; gij zijt heden getuigen.

En al het volk dat in de poort was, en de oudsten zeiden: Wij zijn getuigen. De HEER make de vrouw die in uw huis gekomen is als Rachel en als Lea, die beiden het huis Israëls gebouwd hebben; en handel waardig in Efrata, en wees vermaard in Bethlehem.

En uw huis zij als het huis van Perez, die Tamar aan Juda baarde, door het nageslacht dat de HEER u geven zal van deze jonge vrouw.

Zo nam Boaz Ruth, en zij werd zijn vrouw; en toen hij tot haar inging, gaf de HEER haar ontvangenis, en zij baarde een zoon.

En de vrouwen zeiden tot Naomi: Geloofd zij de HEER, die u heden niet zonder een losser gelaten heeft, opdat zijn naam vermaard zij in Israël.