Wees sterk en heb goede moed, vrees niet en wees niet bevreesd voor hen, want de HEER, uw God, Hij is het Die met u gaat; Hij zal u niet begeven en u niet verlaten.

En Mozes riep Jozua en zei tot hem voor de ogen van geheel Israël: Wees sterk en heb goede moed, want gij zult met dit volk gaan naar het land dat de HEER hun vaderen gezworen heeft hun te geven, en gij zult het hun als erfenis doen innemen.

En de HEER, Hij is het Die voor u uit gaat; Hij zal met u zijn, Hij zal u niet begeven en u niet verlaten; vrees niet en wees niet versaagd.

En Mozes schreef deze wet op en gaf haar aan de priesters, de zonen van Levi, die de ark van het verbond des HEREN droegen, en aan al de oudsten van Israël.

En Mozes gebood hun en zei: Aan het einde van elk zevende jaar, op de vastgestelde tijd van het jaar van kwijtschelding, op het Loofhuttenfeest,

Verzamel het volk, de mannen en de vrouwen en de kinderen, en uw vreemdeling die binnen uw poorten is, opdat zij horen en opdat zij leren de HEER, uw God, te vrezen, en in acht nemen te doen al de woorden van deze wet.

En opdat hun kinderen, die het niet geweten hebben, het horen en leren de HEER, uw God, te vrezen, al de dagen dat gij leeft in het land waarheen gij over de Jordaan trekt om het in bezit te nemen.

En de HEER zei tot Mozes: Zie, uw dagen naderen dat gij sterven moet; roep Jozua en stel u beiden in de tent der samenkomst, opdat Ik hem bevelen geve. En Mozes en Jozua gingen heen en stelden zich in de tent der samenkomst.

En de HEER verscheen in de tent in een wolkkolom, en de wolkkolom stond boven de deur van de tent.

En de HEER zei tot Mozes: Zie, gij zult rusten bij uw vaderen, en dit volk zal opstaan en hoereren achter de goden van de vreemdelingen des lands, waarheen het gaat om in hun midden te zijn, en het zal Mij verlaten en Mijn verbond verbreken dat Ik met hen gesloten heb.