En hij liet zijn wagen gereedmaken en nam zijn volk met zich mee:

En hij nam zeshonderd uitgelezen wagens, en alle wagens van Egypte, met aanvoerders over elk van hen.

En de HEER verhardde het hart van Farao, de koning van Egypte, en hij joeg de kinderen Israëls achterna; maar de kinderen Israëls trokken uit met een hoge hand.

En de Egyptenaren achtervolgden hen, alle paarden en wagens van Farao, zijn ruiters en zijn leger, en haalden hen in terwijl zij legerden bij de zee, naast Pihahiroth, voor Baäl-Zefon.

En toen Farao naderbij kwam, sloegen de kinderen Israëls hun ogen op, en zie, de Egyptenaren trokken achter hen aan; en zij werden zeer bevreesd; en de kinderen Israëls riepen tot de HEER.

Is dit niet het woord dat wij u in Egypte zeiden: Laat ons met rust, opdat wij de Egyptenaren dienen? Want het was beter voor ons de Egyptenaren te dienen, dan dat wij in de woestijn sterven.

En Mozes zei tot het volk: Vreest niet, staat stil en ziet de verlossing van de HEER, die Hij u heden zal bewijzen; want de Egyptenaren die gij heden gezien hebt, zult gij nooit meer zien in eeuwigheid.

De HEER zal voor u strijden, en gij zult stil zijn.

En de HEER zei tot Mozes: Waarom roept gij tot Mij? Spreek tot de kinderen Israëls, dat zij voorwaarts trekken.

Maar hef uw staf op en strek uw hand uit over de zee en deel haar; en de kinderen Israëls zullen op het droge door het midden van de zee gaan.