Want Farao zal van de kinderen van Israël zeggen: Zij dwalen rond in het land, de woestijn heeft hen ingesloten.

En Ik zal het hart van Farao verharden, zodat hij hen achterna zal jagen; en Ik zal Mij verheerlijken aan Farao en aan zijn gehele leger, opdat de Egyptenaren weten dat Ik de HEER ben. En zij deden alzo.

En aan de koning van Egypte werd bericht dat het volk gevlucht was; en het hart van Farao en van zijn dienaren keerde zich tegen het volk, en zij zeiden: Wat hebben wij gedaan, dat wij Israël hebben laten gaan van het dienen van ons?

En hij liet zijn wagen gereedmaken en nam zijn volk met zich mee:

En hij nam zeshonderd uitgelezen wagens, en alle wagens van Egypte, met aanvoerders over elk van hen.

En de Egyptenaren achtervolgden hen, alle paarden en wagens van Farao, zijn ruiters en zijn leger, en haalden hen in terwijl zij legerden bij de zee, naast Pihahiroth, voor Baäl-Zefon.

En toen Farao naderbij kwam, sloegen de kinderen Israëls hun ogen op, en zie, de Egyptenaren trokken achter hen aan; en zij werden zeer bevreesd; en de kinderen Israëls riepen tot de HEER.

En zij zeiden tot Mozes: Waren er geen graven in Egypte, dat gij ons hebt weggeleid om te sterven in de woestijn? Waarom hebt gij ons zo behandeld, om ons uit Egypte te leiden?

Is dit niet het woord dat wij u in Egypte zeiden: Laat ons met rust, opdat wij de Egyptenaren dienen? Want het was beter voor ons de Egyptenaren te dienen, dan dat wij in de woestijn sterven.

En Mozes zei tot het volk: Vreest niet, staat stil en ziet de verlossing van de HEER, die Hij u heden zal bewijzen; want de Egyptenaren die gij heden gezien hebt, zult gij nooit meer zien in eeuwigheid.