Toen ging Ezau tot Ismaël, en nam tot de vrouwen die hij had, Mahalath, de dochter van Ismaël, de zoon van Abraham, de zuster van Nebajoth, tot zijn vrouw.

En Jakob trok uit Berseba, en ging naar Haran.

En hij kwam op een zekere plaats, en overnachtte aldaar, omdat de zon onderging; en hij nam een van de stenen van die plaats, en legde die tot zijn hoofdpeluw, en legde zich in die plaats neder om te slapen.

En hij droomde, en zie, een ladder was op de aarde gezet, en haar top raakte aan de hemel; en zie, de engelen Gods klommen daarlangs op en neder.

En zie, de HEER stond boven aan haar, en zeide: Ik ben de HEER, de God van uw vader Abraham, en de God van Izak; het land waarop gij ligt te slapen, zal Ik u geven en uw nageslacht;

En zie, Ik ben met u, en Ik zal u bewaren overal waar gij heengaat, en Ik zal u wederbrengen in dit land; want Ik zal u niet verlaten, totdat Ik gedaan heb wat Ik tot u gesproken heb.

En Jakob ontwaakte uit zijn slaap, en hij zeide: Voorwaar, de HEER is in deze plaats, en ik wist het niet!

En hij vreesde, en zeide: Hoe vreselijk is deze plaats! Dit is niet anders dan het huis Gods, en dit is de poort des hemels.

En Jakob stond des morgens vroeg op, en nam de steen die hij tot zijn hoofdpeluw gelegd had, en stelde die tot een opgericht gedenkteken, en goot olie op haar top.

En hij noemde de naam van die plaats Beth-El; maar de naam van die stad was te voren Luz.