En toen de dag van Pinksteren ten volle aangebroken was, waren zij allen eendrachtig bijeen op dezelfde plaats.

En plotseling kwam er een geluid uit de hemel als van een geweldige, voortsnellende wind, en het vulde het gehele huis waar zij zaten.

En er verschenen aan hen tongen als van vuur, die zich verdeelden, en het zat op ieder van hen.

En zij werden allen vervuld met de Heilige Geest en begonnen te spreken in andere talen, naardat de Geest hun gaf uit te spreken.

En er woonden te Jeruzalem Joden, godvrezende mannen, uit alle volken die onder de hemel zijn.

En zij stonden allen verbaasd en verwonderden zich, zeggende tot elkander: Ziet, zijn niet al dezen die spreken Galileeërs?

En hoe horen wij hen, ieder in onze eigen taal waarin wij geboren zijn?

Parten en Meden en Elamieten, en die in Mesopotamia wonen, en in Judea en Kappadocië, in Pontus en Asia,

Frygië en Pamfylië, in Egypte en in de streken van Libië bij Cyrene, en de vreemdelingen uit Rome, Joden en proselieten,

Kretenzen en Arabieren, wij horen hen in onze eigen talen de grote werken van God spreken.