Toen zeide koning Sedekia: Zie, hij is in uw hand, want de koning is niet iemand die iets tegen u kan doen.

Toen grepen zij Jeremia en wierpen hem in de put van Malchia, de zoon van Hammelech, die in de voorhof van de gevangenis was; en zij lieten Jeremia aan touwen zakken. En in de put was geen water, maar modder; zo zonk Jeremia weg in de modder.

Toen nu Ebed-Melech, de Moor, een van de kamerlingen die in het huis des konings waren, hoorde dat zij Jeremia in de put geworpen hadden, terwijl de koning in de poort van Benjamin zat,

ging Ebed-Melech uit het huis des konings en sprak tot de koning, zeggende:

Mijn heer de koning, deze mannen hebben kwalijk gehandeld in alles wat zij de profeet Jeremia aangedaan hebben, die zij in de put geworpen hebben; en hij zal van honger sterven op de plaats waar hij is, want er is geen brood meer in de stad.

En Ebed-Melech nam de mannen met zich en ging naar het huis des konings, onder de schatkamer, en nam van daar oude versleten lappen en oude verscheurde vodden, en liet ze aan touwen in de put zakken tot Jeremia.

En Ebed-Melech, de Moorman, zei tot Jeremia: Leg nu deze oude lappen en versleten vodden onder uw oksels, onder de touwen. En Jeremia deed zo.

Toen trokken zij Jeremia met de touwen omhoog en haalden hem uit de put. En Jeremia bleef in de voorhof van de gevangenis.

Toen zond koning Zedekia en liet de profeet Jeremia tot zich halen bij de derde ingang die in het huis des HEREN is. En de koning zei tot Jeremia: Ik zal u iets vragen; verberg niets voor mij.

Toen zei Jeremia tot Zedekia: Als ik het u openbaar, zult U mij dan niet zeker ter dood brengen? En als ik u raad geef, zult U niet naar mij luisteren.