Toen grepen zij Jeremia en wierpen hem in de put van Malchia, de zoon van Hammelech, die in de voorhof van de gevangenis was; en zij lieten Jeremia aan touwen zakken. En in de put was geen water, maar modder; zo zonk Jeremia weg in de modder.

Toen nu Ebed-Melech, de Moor, een van de kamerlingen die in het huis des konings waren, hoorde dat zij Jeremia in de put geworpen hadden, terwijl de koning in de poort van Benjamin zat,

ging Ebed-Melech uit het huis des konings en sprak tot de koning, zeggende:

Mijn heer de koning, deze mannen hebben kwalijk gehandeld in alles wat zij de profeet Jeremia aangedaan hebben, die zij in de put geworpen hebben; en hij zal van honger sterven op de plaats waar hij is, want er is geen brood meer in de stad.

Toen gebood de koning Ebed-Melech, de Moor, zeggende: Neem van hier dertig mannen met u en haal de profeet Jeremia op uit de put, voordat hij sterft.

En Ebed-Melech, de Moorman, zei tot Jeremia: Leg nu deze oude lappen en versleten vodden onder uw oksels, onder de touwen. En Jeremia deed zo.

Toen trokken zij Jeremia met de touwen omhoog en haalden hem uit de put. En Jeremia bleef in de voorhof van de gevangenis.

Toen zond koning Zedekia en liet de profeet Jeremia tot zich halen bij de derde ingang die in het huis des HEREN is. En de koning zei tot Jeremia: Ik zal u iets vragen; verberg niets voor mij.

Toen zei Jeremia tot Zedekia: Als ik het u openbaar, zult U mij dan niet zeker ter dood brengen? En als ik u raad geef, zult U niet naar mij luisteren.

Toen zwoer koning Zedekia Jeremia in het geheim, en zei: Zo waarachtig de HEER leeft, Die ons deze ziel gegeven heeft, ik zal u niet ter dood brengen, noch zal ik u overleveren in de hand van deze mannen die uw leven zoeken.