Mijn wortel was uitgespreid bij de wateren, en de dauw lag de hele nacht op mijn tak.

Mijn eer was fris in mij, en mijn boog werd vernieuwd in mijn hand.

Naar mij luisterden de mensen, en wachtten, en bewaarden stilte bij mijn raad.

Na mijn woorden spraken zij niet meer; en mijn rede druppelde op hen neer.

En zij wachtten op mij als op de regen; en zij openden hun mond wijd als voor de late regen.

Ik koos hun weg, en zat als hoofd, en woonde als een koning in het leger, als één die de treurenden troost.