Mijn eer was fris in mij, en mijn boog werd vernieuwd in mijn hand.

Naar mij luisterden de mensen, en wachtten, en bewaarden stilte bij mijn raad.

Na mijn woorden spraken zij niet meer; en mijn rede druppelde op hen neer.

En zij wachtten op mij als op de regen; en zij openden hun mond wijd als voor de late regen.

Als ik hen toelachte, geloofden zij het nauwelijks; en het licht van mijn aangezicht wierpen zij niet neer.