Laat hen die de dag vervloeken hem verwensen, die bereid zijn hun rouwklacht aan te heffen.

Laat de sterren van zijn schemering verduisterd zijn; laat hij uitzien naar licht, maar geen vinden; en laat hij het aanbreken van de dag niet aanschouwen.

Omdat hij de deuren van de schoot mijner moeder niet sloot, noch het leed voor mijn ogen verborg.

Waarom stierf ik niet bij de geboorte? Waarom gaf ik de geest niet toen ik uit de moederschoot voortkwam?

Waarom ontvingen knieën mij, of waarom waren er borsten dat ik zoog?

Met koningen en raadgevers der aarde, die woeste plaatsen voor zichzelf bouwden;

Of met vorsten die goud hadden, die hun huizen met zilver vulden.

Of als een verborgen ontijdige vrucht had ik niet geweest; als kinderkens die het licht nooit gezien hebben.

Aldaar houden de goddelozen op met woelen; en aldaar rusten de vermoeide.

Aldaar rusten de gevangenen tezamen; zij horen de stem van de onderdrukker niet.