Waarom stierf ik niet bij de geboorte? Waarom gaf ik de geest niet toen ik uit de moederschoot voortkwam?

Waarom ontvingen knieën mij, of waarom waren er borsten dat ik zoog?

Want anders had ik nu neergelegen en gerust, ik zou geslapen hebben; toen zou ik in rust geweest zijn,

Met koningen en raadgevers der aarde, die woeste plaatsen voor zichzelf bouwden;

Of met vorsten die goud hadden, die hun huizen met zilver vulden.

Aldaar houden de goddelozen op met woelen; en aldaar rusten de vermoeide.

Aldaar rusten de gevangenen tezamen; zij horen de stem van de onderdrukker niet.

De kleine en de grote zijn aldaar; en de knecht is vrij van zijn heer.

Waarom wordt het licht gegeven aan hem die in ellende is, en het leven aan de bittergeestigen;

Die naar de dood verlangen, maar hij komt niet; en er naar graven meer dan naar verborgen schatten;