Want anders had ik nu neergelegen en gerust, ik zou geslapen hebben; toen zou ik in rust geweest zijn,

Met koningen en raadgevers der aarde, die woeste plaatsen voor zichzelf bouwden;

Of met vorsten die goud hadden, die hun huizen met zilver vulden.

Of als een verborgen ontijdige vrucht had ik niet geweest; als kinderkens die het licht nooit gezien hebben.

Aldaar houden de goddelozen op met woelen; en aldaar rusten de vermoeide.

De kleine en de grote zijn aldaar; en de knecht is vrij van zijn heer.

Waarom wordt het licht gegeven aan hem die in ellende is, en het leven aan de bittergeestigen;

Die naar de dood verlangen, maar hij komt niet; en er naar graven meer dan naar verborgen schatten;

Die zich ten zeerste verheugen en blijde zijn wanneer zij het graf kunnen vinden?

Waarom wordt het licht gegeven aan een man wiens weg verborgen is, en om wie God een haag heeft gelegd?