Die malven bij de struiken afsneden, en jeneverbesworrels tot hun spijze namen.

Zij werden verjaagd van onder de mensen, men riep ze na als een dief;

Om te wonen in de kloven der dalen, in de grotten der aarde, en in de rotsen.

Tussen de struiken weeklaagden zij; onder de distels waren zij bijeengekomen.

Zij waren kinderen van dwazen, ja, kinderen van lieden zonder naam; zij waren verachtelijker dan de aarde.

Zij verfoeien mij, zij vluchten ver van mij, en ontzien zich niet om mij in het aangezicht te spuwen.

Omdat Hij mijn koord heeft losgemaakt en mij heeft verdrukt, hebben zij ook de teugel voor mij losgelaten.

Aan mijn rechterhand staan de jongelingen op; zij stoten mijn voeten weg, en zij richten tegen mij de wegen van hun verderf op.

Zij vernielen mijn pad, zij bevorderen mijn ondergang; zij hebben geen helper nodig.

Zij kwamen over mij als een wijde doorbraak van wateren; te midden van de verwoesting wentelden zij zich over mij.