Ben ik een zee, of een zeemonster, dat U een wacht over mij stelt?

Als ik zeg: Mijn bed zal mij vertroosten, mijn legerstede zal mijn klachten verlichten;

Dan verschrikt U mij met dromen, en tergt U mij door gezichten;

Zodat mijn ziel de wurging verkiest, en de dood boven mijn leven.

Ik walg ervan; ik wil niet eeuwig leven; laat mij met rust; want mijn dagen zijn ijdelheid.

En dat U hem elke morgen bezoekt, en hem elk ogenblik beproeft?

Hoe lang zult U niet van mij afwijken, en mij niet met rust laten totdat ik mijn speeksel doorslik?

Ik heb gezondigd; wat zal ik U aandoen, o Bewaarder der mensen? Waarom hebt U mij als een schietschijf tegenover U gesteld, zodat ik mijzelf tot een last ben?

En waarom vergeeft U mijn overtreding niet, en neemt U mijn ongerechtigheid niet weg? Want nu zal ik in het stof slapen; en als U mij in de morgen zoekt, zal ik er niet zijn.