Gelijk een wolk wordt verteerd en verdwijnt, zo zal wie nederdaalt in het graf niet meer opkomen.

Hij zal niet terugkeren naar zijn huis, en zijn plaats zal hem niet meer kennen.

Daarom zal ik mijn mond niet inhouden; ik zal spreken in de benauwdheid van mijn geest; ik zal klagen in de bitterheid van mijn ziel.

Ben ik een zee, of een zeemonster, dat U een wacht over mij stelt?

Als ik zeg: Mijn bed zal mij vertroosten, mijn legerstede zal mijn klachten verlichten;

Zodat mijn ziel de wurging verkiest, en de dood boven mijn leven.

Ik walg ervan; ik wil niet eeuwig leven; laat mij met rust; want mijn dagen zijn ijdelheid.

Wat is de mens, dat U hem groot acht? en dat U Uw hart op hem zet?

En dat U hem elke morgen bezoekt, en hem elk ogenblik beproeft?

Hoe lang zult U niet van mij afwijken, en mij niet met rust laten totdat ik mijn speeksel doorslik?