Mijn dagen zijn sneller dan een weversspoeltje, en worden doorgebracht zonder hoop.

O, gedenk dat mijn leven een wind is; mijn oog zal het goede niet meer aanschouwen.

Het oog van hem die mij gezien heeft, zal mij niet meer zien; Uw ogen zijn op mij, maar ik ben er niet meer.

Gelijk een wolk wordt verteerd en verdwijnt, zo zal wie nederdaalt in het graf niet meer opkomen.

Hij zal niet terugkeren naar zijn huis, en zijn plaats zal hem niet meer kennen.

Ben ik een zee, of een zeemonster, dat U een wacht over mij stelt?

Als ik zeg: Mijn bed zal mij vertroosten, mijn legerstede zal mijn klachten verlichten;

Dan verschrikt U mij met dromen, en tergt U mij door gezichten;

Zodat mijn ziel de wurging verkiest, en de dood boven mijn leven.

Ik walg ervan; ik wil niet eeuwig leven; laat mij met rust; want mijn dagen zijn ijdelheid.