Het oog van hem die mij gezien heeft, zal mij niet meer zien; Uw ogen zijn op mij, maar ik ben er niet meer.

Gelijk een wolk wordt verteerd en verdwijnt, zo zal wie nederdaalt in het graf niet meer opkomen.

Hij zal niet terugkeren naar zijn huis, en zijn plaats zal hem niet meer kennen.

Daarom zal ik mijn mond niet inhouden; ik zal spreken in de benauwdheid van mijn geest; ik zal klagen in de bitterheid van mijn ziel.

Ben ik een zee, of een zeemonster, dat U een wacht over mij stelt?

Dan verschrikt U mij met dromen, en tergt U mij door gezichten;

Zodat mijn ziel de wurging verkiest, en de dood boven mijn leven.

Ik walg ervan; ik wil niet eeuwig leven; laat mij met rust; want mijn dagen zijn ijdelheid.

Wat is de mens, dat U hem groot acht? en dat U Uw hart op hem zet?

En dat U hem elke morgen bezoekt, en hem elk ogenblik beproeft?