Jezus weende.

Toen zeiden de Joden: Zie, hoe lief Hij hem had!

En sommigen van hen zeiden: Kon Deze, Die de ogen van de blinde geopend heeft, niet maken dat ook deze niet gestorven was?

Jezus dan, andermaal innerlijk diep bewogen, kwam bij het graf. Het was een spelonk, en er lag een steen op.

Jezus zeide: Neemt de steen weg. Martha, de zuster van de overledene, zeide tot Hem: Heer, hij riekt al, want hij is vier dagen dood.

Zij namen dan de steen weg van de plaats waar de overledene gelegd was. En Jezus hief Zijn ogen op en zeide: Vader, Ik dank U dat U Mij verhoord hebt.

En Ik wist dat U Mij altijd verhoort, maar om het volk dat rondom staat, heb Ik dit gezegd, opdat zij geloven dat U Mij gezonden hebt.

En toen Hij dit gezegd had, riep Hij met luider stem: Lazarus, kom naar buiten!

En de gestorve­ne kwam naar buiten, aan handen en voeten gebonden met grafdoeken, en zijn gezicht was omwonden met een zweetdoek. Jezus zeide tot hen: Maakt hem los en laat hem gaan.

Velen dan van de Joden die tot Maria gekomen waren en gezien hadden wat Jezus gedaan had, geloofden in Hem.