Er waren bijeen Simon Petrus, en Thomas genaamd Didymus, en Nathanaël van Kana in Galilea, en de zonen van Zebedeüs, en twee anderen van Zijn discipelen.

Simon Petrus zeide tot hen: Ik ga vissen. Zij zeiden tot hem: Wij gaan ook met u mede. Zij gingen uit en scheepten zich terstond in; en in die nacht vingen zij niets.

Maar toen de morgen reeds aanbrak, stond Jezus aan de oever; doch de discipelen wisten niet dat het Jezus was.

Jezus dan zeide tot hen: Kinderen, hebt gij enige spijs? Zij antwoordden Hem: Neen.

En Hij zeide tot hen: Werpt het net aan de rechterzijde van het schip, en gij zult vinden. Zij wierpen het dan, en zij konden het niet meer trekken vanwege de menigte der vissen.

En de andere discipelen kwamen met het kleine schip; want zij waren niet ver van het land, maar omtrent tweehonderd ellen, en zij sleepten het net met vissen.

Zodra zij dan aan land kwamen, zagen zij aldaar een kolenvuur liggen, en vis daarop gelegd, en brood.

Jezus zeide tot hen: Brengt van de vissen die gij nu gevangen hebt.

Simon Petrus ging op en trok het net aan land, vol grote vissen, honderd drieënvijftig; en hoewel er zovele waren, scheurde het net niet.

Jezus zeide tot hen: Komt en houdt de maaltijd. En niemand van de discipelen durfde Hem vragen: Wie zijt Gij? wetende dat het de Heer was.