Toen kwam Hij tot Zijn discipelen en zei tot hen: Slaapt nu verder en rust; zie, de ure is nabij gekomen, en de Zoon des mensen wordt overgeleverd in de handen der zondaren.

Staat op, laat ons gaan; zie, hij is nabij die Mij overlevert.

En terwijl Hij nog sprak, zie, Judas, een van de twaalf, kwam, en met hem een grote menigte met zwaarden en stokken, van de overpriesters en oudsten des volks.

Hij nu die Hem verraadde, had hun een teken gegeven, zeggende: Dien ik kussen zal, die is het; grijpt Hem vast.

En terstond trad hij op Jezus toe en zei: Wees gegroet, Meester; en hij kuste Hem.

En zie, een van hen die bij Jezus waren, stak zijn hand uit, trok zijn zwaard en sloeg een dienaar van de hogepriester, en hieuw zijn oor af.

Toen zei Jezus tot hem: Steek uw zwaard weer op zijn plaats, want allen die het zwaard nemen, zullen door het zwaard omkomen.

Denkt u dat Ik nu niet tot Mijn Vader kan bidden, en Hij zal Mij terstond meer dan twaalf legioenen engelen geven?

Maar hoe zouden dan de Schriften vervuld worden, dat het zo moet geschieden?

In datzelfde uur zei Jezus tot de menigten: Bent u uitgetrokken als tegen een rover, met zwaarden en stokken, om Mij te grijpen? Dagelijks zat Ik bij u in de tempel en leerde, en u heeft Mij niet gegrepen.