En het manna was als korianderzaad, en de kleur ervan als de kleur van bedellium.

En het volk ging rond en verzamelde het, en maalde het in handmolens, of stampte het in een vijzel, en bakte het in pannen, en maakte er koeken van; en de smaak ervan was als de smaak van versche olie.

En wanneer de dauw des nachts op het kamp viel, viel het manna daarop neer.

Toen hoorde Mozes het volk wenen bij hun geslachten, ieder aan de ingang van zijn tent; en de toorn van de HEER ontbrandde hevig, en ook Mozes was misnoegd.

En Mozes zeide tot de HEER: Waarom hebt U Uw knecht bedroefd? en waarom heb ik geen genade gevonden in Uw ogen, dat U de last van dit gehele volk op mij legt?

Vanwaar zou ik vlees hebben om aan dit gehele volk te geven? Want zij wenen tot mij, zeggende: Geef ons vlees, dat wij eten.

Ik kan dit gehele volk alleen niet dragen, want het is mij te zwaar.

En indien U aldus met mij handelt, dood mij dan toch aanstonds, indien ik genade in Uw ogen gevonden heb; en laat mij mijn ellende niet zien.

En de HEER zeide tot Mozes: Vergader tot Mij zeventig mannen van de oudsten van Israël, van wie gij weet dat zij oudsten van het volk en opzieners over hen zijn; en breng hen naar de tent der samenkomst, opdat zij daar met u staan.

En Ik zal nederdalen en daar met u spreken; en Ik zal van de Geest die op u is, nemen en op hen leggen; en zij zullen de last van het volk met u dragen, zodat gij die niet alleen hoeft te dragen.