En zij trokken van Oboth verder en legerden zich in Ijje-Abarim, in de woestijn tegenover Moab, tegen de opgang van de zon.

Van daar trokken zij verder en legerden zich in het dal Zered.

Van daar trokken zij verder en legerden zich aan de andere kant van de Arnon, die in de woestijn ligt en die uitkomt uit het gebied van de Amorieten. Want de Arnon is de grens van Moab, tussen Moab en de Amorieten.

Daarom wordt er gezegd in het boek van de oorlogen van de HEER: Waheb in Sufa en de beken van de Arnon,

en de helling van de beken die zich uitstrekt tot de woonplaats van Ar en leunt tegen de grens van Moab.

Toen zong Israël dit lied: Spring op, o put! Zingt ervan!

De vorsten hebben de put gegraven, de edelen van het volk hebben hem uitgehold met de wetgever, met hun staven. En vanuit de woestijn trokken zij naar Mattána.

En van Mattána naar Naháliël, en van Naháliël naar Bamoth,

en van Bamoth naar het dal dat in het veld van Moab ligt, bij de top van de Pisga, die uitziet over de wildernis.

En Israël zond boden naar Sihon, de koning van de Amorieten, met deze boodschap: