En de oudsten van Gilead zeiden tot Jefta: De HEER zij getuige tussen ons, indien wij niet doen naar uw woorden.

Toen ging Jefta met de oudsten van Gilead mee, en het volk stelde hem aan tot hoofd en aanvoerder over hen; en Jefta sprak al zijn woorden voor de HEER in Mizpa.

En Jefta zond boden tot de koning der kinderen van Ammon met de boodschap: Wat hebt gij met mij te maken, dat gij tegen mij opgetrokken zijt om in mijn land te strijden?

En de koning der kinderen van Ammon antwoordde de boden van Jefta: Omdat Israël mijn land heeft ingenomen, toen zij uit Egypte optrokken, van de Arnon tot aan de Jabbok en tot aan de Jordaan; geef mij dan die landen nu in vrede terug.

En Jefta zond opnieuw boden tot de koning der kinderen van Ammon,

Maar toen Israël uit Egypte optrok en door de woestijn ging naar de Schelfzee, en tot Kades kwam,

Zond Israël boden tot de koning van Edom met de boodschap: Laat mij toch door uw land doortrekken; maar de koning van Edom wilde daarnaar niet luisteren. Ook zonden zij tot de koning van Moab, maar hij wilde niet toestemmen; en Israël bleef in Kades.

Toen gingen zij door de woestijn en omtrokken het land van Edom en het land van Moab, en kwamen aan de oostzijde van het land Moab, en zij legerden zich aan de overzijde van de Arnon, maar kwamen niet binnen de grens van Moab; want de Arnon was de grens van Moab.

En Israël zond boden tot Sihon, de koning der Amorieten, de koning van Hesbon; en Israël zei tot hem: Laat ons toch door uw land trekken naar mijn plaats.

Maar Sihon vertrouwde Israël niet om door zijn gebied te trekken; en Sihon verzamelde al zijn volk en legerde zich bij Jahas en streed tegen Israël.