En toen de schepelingen op het punt stonden het schip te ontvluchten en de sloep in zee hadden neergelaten, onder het voorwendsel dat zij ankers uit het voorschip wilden uitwerpen,

zei Paulus tot de hoofdman en tot de soldaten: Indien dezen niet in het schip blijven, kunt gij niet gered worden.

Toen sneden de soldaten de touwen van de sloep door en lieten die wegdrijven.

En toen het dag begon te worden, drong Paulus er bij hen allen op aan voedsel te nemen, en zei: Dit is de veertiende dag dat gij in spanning verkeert en gevast hebt, zonder iets te eten.

Daarom vermaan ik u voedsel te nemen, want dit is voor uw behoud; want niemand van u zal een haar van zijn hoofd verliezen.

Toen werden zij allen opgewekt en namen ook zelf voedsel.

En wij waren in het schip in totaal tweehonderd zessenzeventig zielen.

En toen zij genoeg gegeten hadden, lichtten zij het schip en wierpen het graan in de zee.

En toen het dag was, herkenden zij het land niet; maar zij ontdekten een baai met een strand, waarop zij, indien mogelijk, het schip wilden laten stranden.

En nadat zij de ankers gelicht hadden, begaven zij zich op zee, maakten de roerbanden los, hesen het grootzeil in de wind en stuurden naar de kust.