Want ik redde de arme die riep, en de wees, en hem die geen helper had.

De zegen van hem die dreigde te vergaan, kwam over mij; en ik deed het hart van de weduwe jubelen.

Ik deed gerechtigheid aan, en zij kleedde mij; mijn recht was als een mantel en een diadeem.

Ik was ogen voor de blinden, en voeten was ik voor de lammen.

Ik was een vader voor de armen; en de zaak die ik niet kende, onderzocht ik nauwkeurig.

Toen zeide ik: Ik zal sterven in mijn nest, en mijn dagen vermeerderen als het zand.

Mijn wortel was uitgespreid bij de wateren, en de dauw lag de hele nacht op mijn tak.

Mijn eer was fris in mij, en mijn boog werd vernieuwd in mijn hand.

Naar mij luisterden de mensen, en wachtten, en bewaarden stilte bij mijn raad.

Na mijn woorden spraken zij niet meer; en mijn rede druppelde op hen neer.