Nu heeft hij zijn woorden niet tegen mij gericht; ook zal ik hem niet antwoorden met uw redenen.

Zij waren verbijsterd, zij antwoordden niet meer; zij hielden op met spreken.

Nadat ik gewacht had, (want zij spraken niet, maar stonden stil en antwoordden niet meer;)

Zeide ik: Ik zal ook van mijn kant antwoorden, ik zal ook mijn mening tonen.

Want ik ben vol van woorden; de geest in mij dringt mij.

Ik wil spreken, opdat ik verlichting vinde; ik zal mijn lippen openen en antwoorden.

Laat mij toch niemands persoon aanzien, en laat mij niemand vleiende titels geven.

Want ik weet niet hoe ik vleiende titels moet geven; als ik dat deed, zou mijn Maker mij weldra wegnemen.