Zij waren verbijsterd, zij antwoordden niet meer; zij hielden op met spreken.

Nadat ik gewacht had, (want zij spraken niet, maar stonden stil en antwoordden niet meer;)

Zeide ik: Ik zal ook van mijn kant antwoorden, ik zal ook mijn mening tonen.

Want ik ben vol van woorden; de geest in mij dringt mij.

Zie, mijn buik is als wijn zonder opening; hij staat op het punt te barsten als nieuwe flessen.

Laat mij toch niemands persoon aanzien, en laat mij niemand vleiende titels geven.

Want ik weet niet hoe ik vleiende titels moet geven; als ik dat deed, zou mijn Maker mij weldra wegnemen.