Hij acht ijzer als stro, en koper als vermolmd hout.

De pijl kan hem niet doen vluchten: slingerstenen worden voor hem tot kaf.

Werpsperen worden als kaf geacht: hij lacht om het schudden van een speer.

Scherpe stenen liggen onder hem: hij verspreidt scherpe puntige dingen over het slijk.

Hij doet de diepte koken als een pot: hij maakt de zee als een pot vol zalf.

Op de aarde is zijn gelijke niet, die gemaakt is zonder vrees.

Hij aanschouwt alles wat hoog is: hij is een koning over al de kinderen der hoogmoed.