En toen het schip werd meegesleurd en niet tegen de wind op kon laveren, gaven wij het op en lieten ons drijven.

En terwijl wij schuil liepen achter een eiland dat Clauda heet, konden wij met moeite de sloep bemachtigen;

en nadat zij deze opgehaald hadden, maakten zij gebruik van hulpmiddelen en ondergordden het schip; en uit vrees dat zij op de zandbanken zouden stranden, streken zij het zeil en lieten zich zo voortdrijven.

En omdat wij hevig door de storm werden geteisterd, lichtten zij de volgende dag het schip;

en op de derde dag wierpen wij met eigen handen het scheepstuig overboord.

Maar nadat zij lang niets gegeten hadden, stond Paulus in hun midden en zei: Mannen, u had naar mij moeten luisteren en niet van Kreta moeten uitvaren, en zich deze schade en dit verlies hebben bespaard.

En nu vermaan ik u tot goede moed, want geen mens onder u zal het leven verliezen, alleen het schip zal verloren gaan.

Want deze nacht stond er naast mij een engel van God, aan Wie ik toebehoor en Die ik dien,

en die zei: Vrees niet, Paulus; u moet voor Caesar gebracht worden; en zie, God heeft u allen geschonken die met u varen.

Weest dan goedsmoeds, mannen, want ik geloof God dat het zal zijn zoals mij gezegd is.