en nadat zij deze opgehaald hadden, maakten zij gebruik van hulpmiddelen en ondergordden het schip; en uit vrees dat zij op de zandbanken zouden stranden, streken zij het zeil en lieten zich zo voortdrijven.

En omdat wij hevig door de storm werden geteisterd, lichtten zij de volgende dag het schip;

en op de derde dag wierpen wij met eigen handen het scheepstuig overboord.

En toen er vele dagen lang geen zon noch sterren verschenen, en er geen geringe storm op ons lag, werd alle hoop dat wij gered zouden worden ons ontnomen.

Maar nadat zij lang niets gegeten hadden, stond Paulus in hun midden en zei: Mannen, u had naar mij moeten luisteren en niet van Kreta moeten uitvaren, en zich deze schade en dit verlies hebben bespaard.

Want deze nacht stond er naast mij een engel van God, aan Wie ik toebehoor en Die ik dien,

en die zei: Vrees niet, Paulus; u moet voor Caesar gebracht worden; en zie, God heeft u allen geschonken die met u varen.

Weest dan goedsmoeds, mannen, want ik geloof God dat het zal zijn zoals mij gezegd is.

Wij moeten echter op een zeker eiland stranden.

Maar toen de veertiende nacht aangebroken was, terwijl wij in de Adriatische Zee rondgedreven werden, meenden de zeelieden omstreeks middernacht dat zij ergens land naderden;